تجربه زیسته مراقبه گران ویپاسانا و پیامدهای اجتماعی مراقبه گری با تاکید برگرایش به خشونت
2020
مراقبه ویپاسانا یکی از جریانهای اصلی مراقبه گری در ایران، هدف اصلی خود را بر کنترل خشم، پرهیز از خشونت و ایجاد آرامش برای پیروان می داند. خلاء مطالعات جامعه شناختی در بررسی این موضوع سبب شده که این پژوهش بهدنبال مطالعه تجربه زیسته مراقبه گران ویپاسانا و پیامدهای اجتماعی آن با تاکید بر گرایش به خشونت باشد. مراقبه گران شامل افرادی هستند که حداقل یک دوره ده روزه مراقبه ویپاسانا را گذرانده اند. روش شناسی پژوهش کیفی بوده و از روش تحلیل تماتیک استفاده شده است. روش نمونه گیری، هدفمند و با چهارده نمونه مصاحبه شد. یافته های پژوهش نشان می دهد که مراقبهگران ویپاسانا در مواجه با خشونت نمادین و سیستمی به دو گروه تقسیم میشوند، گروه اول این دو بعد از خشونت را ادراک می کنند و گروه دوم ادراکی از آن ندارند. مراقبه گران گروه اول و همچنین تمامی مراقبه گران در برابر خشونت کلامی و فیزیکی به دو صورت منفعل و فعال همراه با سازکارهای خاص خود به خشونت پاسخ می دهند. مراقبه گران ویپاسانا، در مراحل مختلف مراقبه گری با آموزه هایی که در خصوص عدم وابستگی مادی و معنوی و عدم واکنش به خوشایندها و ناخوشایندها کسب می کنند، زندگی خود را در جهت پذیرش و تسلیم وضعیت موجود هدایت می کنند. تعاملات اجتماعی درون گروهی مراقبهگران علاوه بر اینکه سبب کاهش سرمایه اجتماعی برون گروهی آنها شده است زمینه جدایی خود خواسته و آگاهانه مراقبه گران و انزوای اجتماعی آنها را فراهم آورده است.
- Correction
- Source
- Cite
- Save
- Machine Reading By IdeaReader
0
References
0
Citations
NaN
KQI