استفاده از مدلسازی عددی المان مجزا برای بهینهسازی سیستم آببندی پی و تکیهگاههای سد سردشت
2020
احداث پرده آب بند یکی از روشهای متداول کنترل تراوش از زیر پی سدها است. به منظور ایجاد پرده آب بند، تعدادی چال حفر شده و در این چالها عملیات تزریق صورت می گیرد. در عملیات تزریق درزههای موجود در توده سنگ با استفاده از دوغاب مناسب پر می شود. از آنجا که نفوذپذیری ماده سنگ بسیار کم و قابل صرفنظر کردن است، عمق نفوذ دوغاب به پارامترهای متعددی از جمله خصوصیات دوغاب، فشار تزریق و مشخصات ناپیوستگیها بستگی دارد. استفاده از روش های عددی برای تعیین آرایش بهینه گمانه های تزریق باعث صرفه جویی در هزینهها و کاهش زمان تزریق می شود. در این مقاله با توجه به خصوصیات توده سنگ در محدوده احداث سد سردشت با استفاده از نرمافزار المان مجزای UDEC آرایش بهینه سیستم آب بندی پی سد بررسی شده است. بر اساس نتایج این تحقیق عمق بهینه پرده m40، فاصله داری چال های تزریق در پی و تکیه گاه ها به ترتیب m3 و m5، پیشنهاد می شود. همچنین زاویه انحراف بهینه چال ها 17 درجه برآورد شده است. مقایسه نتایج بدست آمده از مدلسازی عددی با مقادیر اندازه گیری شده نشان دهنده قابلیت بالای روش عددی در برآورد فشار تزریق و تحلیل نشت از پی سد سردشت است.
- Correction
- Source
- Cite
- Save
- Machine Reading By IdeaReader
0
References
0
Citations
NaN
KQI