تحلیل فضایی بزهکاریهای شهری با استفاده از سیستم اطلاعات جغرافیایی (مورد مطالعه: جرایم نزاع دستهجمعی شهر اهواز)
2020
نزاع جمعی یکی از شاخصهای مهم وجود خشونت در جامعه تلقی میشود که بین افراد به وقوع میپیوندد و از آن دسته جرائم اجتماعی است که نظم حاکم بر جامعه را مختل میکند و همواره مواجهه با آن مورد توجه متولیان نظم و امنیت اجتماعی بوده است. اهواز، از جمله شهرهایی است که با این بحران مواجه است. بدین منظور هدف اصلی پژوهش حاضر، تحلیل فضایی بزهکاریهای شهری با تأکید بر جرائم نزاع دستهجمعی در شهر اهواز بوده است. روش این پژوهش، ترکیبی از روشهای توصیفی-تحلیلی است که با استفاده از آزمونهای آماری و تحلیلهای گرافیکی در محیط «جیآیاس»[1] به تحلیل فضایی جرائم نزاع جمعی پرداخته و جامعه آماری آن، مجموع جرائم نزاع جمعی شهر اهواز در سال (۱۳۹۴) است که از مرکز آمار زندان سپیدار شهر اهواز گردآوری شده است. نتایج پژوهش نشان داد، چهار کانون اصلی جرائم نزاع جمعی در بافت مرکزی شهر وجود داشته که این کانونها بر کانونهای تراکم جمعیت در شهر اهواز منطبق بودهاند. از نظر تحصیلی، بالاترین نرخ جرائم درگیریجمعی در بین مجرمین با سطح تحصیلات راهنمایی و کمترین آن در سطح فوقلیسانس بوده است. توزیع جغرافیایی جرائم نزاع از مرکز شهر با جهت جنوبغربی-شمالشرقی به محدوده وسیعی از شهر گسترش و بیشترین تمرکز جرائم در پهنه مرکزی توزیع یافته است؛ بهطوریکه با فاصله از مرکز شهر از فشردگی موقعیت مکانی جرم کاسته شده و در برخی از پهنههای حاشیه شهر، کمیتی از جرم ثبت نشده است. در نهایت محلههای شلنگآباد، حصیرآباد و کمپلو بهعنوان محدودههای آسیبپذیر از نظر نرخ بالای جرائم نزاع جمعی شناسایی شدند.
[1] - GIS
- Correction
- Cite
- Save
- Machine Reading By IdeaReader
0
References
0
Citations
NaN
KQI