Wpływ cukrzycy ciążowej na rozwój płodu i noworodka
2008
Cukrzyca ciązowa (GDM, gestational diabetes mellitus ) obok nadciśnienia
tetniczego, niedokrwistości i gestozy jest jednym z najczestszych
i najciezszych powiklan wystepujących w czasie ciązy; stanowi
90% przypadkow cukrzycy w ciązy, pozostale to cukrzyca typu 1
istniejąca i leczona przed ciązą.
Wczesne rozpoznanie i leczenie GDM jest istotnym elementem profilaktyki
powiklan cukrzycy ciązowej. Nieleczona cukrzyca ciązowa powoduje
szereg negatywnych nastepstw zarowno dla matki, jak i dla
plodu. U pacjentek z GDM 2-krotnie cześciej wystepuje nadciśnienie
tetnicze, stany przedrzucawkowe, poronienia, porody przedwczesne,
zakazenia drog moczowych, pochwy i sromu. U noworodkow matek
z GDM znacznie cześciej wystepuje makrosomia, ktorej przyczyną jest
hiperglikemia ciezarnej. Noworodki z nierozpoznaną makrosomią narazone
są na urazy okoloporodowe. Inne powiklanie wystepujące
u dzieci matek chorujących na cukrzyce to zespol zaburzen oddychania,
przejściowe zaburzenia oddychania, hipoglikemia, hiperbilirubinemia
czy kardiomiopatia. Do odleglych powiklan u dzieci matek cukrzycowych
nalezą: otylośc, wyzsze ryzyko wystąpienia cukrzycy oraz
gorszy rozwoj psychosomatyczny i intelektualny.
Istotnym elementem opieki polozniczej jest wczesne rozpoznanie
cukrzycy ciązowej i wdrozenie wlaściwej opieki diabetologicznej
i polozniczej.
Keywords:
- Correction
- Source
- Cite
- Save
- Machine Reading By IdeaReader
3
References
2
Citations
NaN
KQI