ارزیابی کیفیت آب زیرزمینی دشت سیدان-فاروق برای هدف های آبیاری و شرب
2019
سابقه و هدف: مطالعه کیفیت آبهای زیرزمینی یکی از ابزارهای مهم برای توسعه پایدار در هر منطقهای میباشد و اطلاعات تعیین کنندهای را برای مدیریت آب در بخشهای مختلف فراهم میکند. در سال های اخیر برداشت بیرویۀ آب از آبخوانهای کشور سبب کاهش کیفیت آب زیرزمینی در بیشتر دشتها شدهاست. این تحقیق بمنظور بررسی کیفیت آب زیرزمینی دشت سیدان-فاروق برای مصرف های کشاورزی، شرب و همچنین پهنهبندی برخی پارامترهای شیمیایی موثر در این دو بخش انجام شد. مواد و روشها: در این پژوهش از نتایج یک دوره آنالیز شیمیایی مربوط به 12 حلقه چاه در سال 1395 استفاده شد. ابتدا تیپ و رخساره هیدروژئوشیمیایی آب زیرزمینی تعیین شد. سپس عامل های کنترلکننده شیمی آب زیرزمینی با استفاده از نمودار گیبس و نمودار Ca+Mg در برابر SO4+HCO3 تعیین شد. بمنظور طبقهبندی آب برای آبیاری از هدایت الکتریکی (EC)، نسبت جذب سدیم (SAR)، درصد سدیم محلول، نسبت منیزیم، نسبت خورندگی و اندیس نفوذپذیری استفاده شد. سپس نقشه پهنهبندی برخی از پارامتر مهم در بخش آبیاری تهیهشد. برای طبقهبندی آب برای شرب، ابتدا پارامترهای شیمیایی با دستورالعملهای سازمان بهداشت جهانی(WHO) مقایسه شد. در مرحله بعد برخی از پارامترهای مهم در بخش شرب نظیر کل مواد جامد محلول، سختی کل، غلظت یون کلرید با استانداردهای موجود مقایسه و تأثیر آنها بر سلامت انسان بحث شد. سپس نقشه پهنهبندی این پارامتر برای دشت مورد مطالعه تهیه گردید. در نهایت کیفیت آب با استفاده از دیاگرام شولر مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج و بحث: الگوی پراکندگی نمونهها در دیاگرام درو، نشان از تمایل برخی از نمونههای آب برای رسیدن به انتهای سیکل تکاملی هیدروژئوشیمیایی دارد. بطوریکه در فاصله کوتاهی از تیپ بیکربناته به تیپ کلریده تغییر کردهاست. براساس نمودار گیبس و نمودار Ca+Mg در برابر SO4+HCO3 واکنشآب-سنگ و هوازدگی کانیهای کربناته عامل اصلی در تغییر کیفیت شیمی آب زیرزمینی دشت میباشد. باتوجه به میزان SAR تمام نمونهها در رده عالی قرار گرفتند که برای آبیاری مناسب میباشند و هیچ خطری مبنی بر قلیایی شدن خاک وجود ندارد. درحالی که به لحاظ شوری (EC) در بخش کشاورزی قابل قبول میباشند. براساس میزان درصد سدیم، نمونهها در رده عالی تا خوب قرار میگیرند که برای آبیاری مناسب میباشند. براساس اندیس نفوذپذیری بجز یک نمونه، همه نمونهها دارای کیفیت خوب برای آبیاری میباشند و نفوذپذیری خاک را تغییر نمیدهند. در بیشتر نمونهها میزان نسبت منیزیم کمتر از 50 میباشد که برای آبیاری مناسب هستند. مقایسه پارامترهای شیمیایی با دستورالعمل WHO نشان داد که هیچ کدام از پارامترها از حد مجاز تجاوز نمیکند. مقایسه TDS و کلرید نمونهها با دیگر استانداردهای موجود نشان داد تنها یک نمونه جزء آبهای لب شور بوده و مناسب شرب نمیباشد. براساس میزان سختی، آب زیرزمینی دشت مورد مطالعه جزء آبهای با سختی بالا طبقهبندی میشود. باتوجه به دیاگرام شولر، کیفیت آب دشت مورد مطالعه در رده خوب قرار میگیرد. نتیجهگیری: براساس نتایج هیدروژئوشیمیایی، واکنشآب-سنگ و هوازدگی کانیهای کربناته عامل اصلی در تغییر شیمی آب میباشد. از آنجائیکه بیشتر سنگهای تغذیه کننده آبخوان مورد مطالعه آهکی هستند غالب بودن یونهای کلسیم و بیکربنات در آب زیرزمینی بدیهی بنظر میرسد. بجز چاه هایی که نفوذ آب شور در آنها محتمل بنظر میرسد در همه نمونهها، پارامترهایی نظیر خطر شوری، SAR، سدیم محلول و اندیس نفوذپذیری قابل قبول برای کشاورزی میباشند و هیچ خطری مبنی بر قلیایی شدن خاک وجود ندارد. تغذیه آبخوان توسط سنگهای آهکی-دولومیتی و دولومیتی در برخی از منطقه ها سبب افزایش نسبت منیزیم در حدود 40 درصد از نمونهها و افزایش سختی آب زیرزمینی شده است. هیچ کدام از پارامترهای شیمیایی از حد مجاز WHO تجاوز نکردند و نمودار شولر کیفیت آب دشت را در رده خوب طبقهبندی میکند.
- Correction
- Cite
- Save
- Machine Reading By IdeaReader
0
References
1
Citations
NaN
KQI