بررسی کمی و کیفی اسانس گیاه مورخوش (Zhumeria majdae) در رویشگاه طبیعی و شرایط مزرعه

2019 
مورخوش گونه اندمیک و انحصاری استان هرمزگان است که از زمان های قدیم به صورت سنتی در درمان ناراحتی هایی چون اسهال، نفخ، دل درد، ترشی و سوزش معده، سردرد، سرماخوردگی، التیام زخم و بعنوان خنکی مصرف می شود. به منظور بررسی تغییرات کمی و کیفی اسانس گونه Z. majdae در مزرعه و رویشگاه، این گونه در دو منطقه حاجی آباد و سرچاهان استان هرمزگان کاشته شد. در سال سوم سرشاخه های گلدار گیاه از مزارع حاجی آباد و سرچاهان و همزمان از ارتفاعات850 متر رشته کوه گنو جمع آوری شدند. تجزیه و شناسایی ترکیبهای تشکیل دهنده اسانس گیاهان مربوط به رویشگاه و دو منطقه کشت به وسیله دستگاه های GC و GC/MS صورت پذیرفت. تعداد ترکیب های در مزارع حاجی اباد، سرچاهان و رویشگاه کوه گنو به ترتیب 17، 22 و 14 بود. لینالول (1/55 %)، کامفور (2/26 %)، لیمونن (4/3 %)، کامفن (6/2 %) و برنئول (7/1%) عمده ترین ترکیب های موجود در Z. majdae در رویشگاه بودند. لینالول (4/60%)، کامفور (5/26%)، ژرانیول (1/2%)، برنئول (1/2%) و لیمونن (3/1%) عمده ترین ترکیب های موجود در Z. majdae در مزرعه سرچاهان بودند. لینالول (59%)، کامفور (7/23%)، لیمونن (5/4%)، برنئول (7/2%) و کامفن (7/2%) عمده ترین ترکیب های موجود در Z. majdae در مزرعه حاجی آباد بودند. با توجه به بهبود شرایط رویشی گونه در مزرعه از نظر خاک، آبیاری و مراقبت که بالابودن میزان اسانس، تعداد و درصد ترکیبها را بهمراه داشت برنامه ریزی برای کاشت گونه در مزرعه توصیه می شود.
    • Correction
    • Source
    • Cite
    • Save
    • Machine Reading By IdeaReader
    0
    References
    0
    Citations
    NaN
    KQI
    []