اثر روشهای مختلف خاکورزی بر فعالیت آنزیمهای فسفاتاز و اورهآز در یک خاک آهکی
2020
حفظ بقایا و کاهش دفعات شخم در خاک، راهکاری مناسب در جهت حفظ و بهبود کیفیت خاک میباشد. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر روشهای خاکورزی و مدیریت بقایا بر فعالیت آنزیمهای فسفاتاز و اورهآز یک خاک آهکی در تناوب گندم-ذرت در سال 96-1395 و 97-1396 اجرا گردید. آزمایش به صورت کرتهای یکبار خرد شده در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی و با سه تکرار در شرایط مزرعهای در زرقان استان فارس انجام شد. تیمارها شامل روشهای خاکورزی در سه سطح (خاکورزی رایج، کمخاکورزی و بیخاکورزی) به عنوان فاکتور اصلی و مدیریت بقایا در دو سطح (حفظ 30 درصد بقایا و حذف تمام بقایا) به عنوان فاکتور فرعی بود. نتایج نشان داد اثر روشهای خاکورزی و بقایا بر فشردگی، ماده آلی و فعالیتهای آنزیمی خاک معنیدار بود. در شرایط حذف بقایا، همواره بیشترین فشردگی خاک در عمق سطحی (cm 0-10) در سامانه بیخاکورزی و با افزایش عمق (cm 10-20) در سامانه خاکورزی رایج حاصل شد. درمقابل، بیشترین ماده آلی خاک در هر دو محصول در سامانه کمخاکورزی و حفظ 30 درصد بقایا مشاهده شد. کمترین میزان آنزیم فسفاتاز قلیایی در گندم (µg PNP g-1 soil h-1 00/917) و ذرت (µg PNP g-1 soil h-1 00/443) در سامانه خاکورزی رایج و حذف بقایا فراهم شد. بیشترین میزان آنزیم فسفاتاز اسیدی در گندم (µg PNP g-1 soil h-1 65/442) و سپس در ذرت (µg PNP g-1 soil h-1 17/374) با انجام عملیات کمخاکورزی و حفظ 30 درصد بقایا به دست آمد. اما، در سامانه بیخاکورزی بیشترین فعالیت آنزیم اورهآز در کشت ذرت (µg NH4 g-1 soil h-1 33/198) و سپس در کشت گندم (µg NH4 g-1 soil h-1 67/181) مشاهده شد. بنابراین، در یک خاک آهکی اتخاذ عملیات کمخاکورزی و باقی گذاشتن 30 درصد بقایای گیاهی جهت کاهش فشردگی، افزایش ماده آلی و بهبود فعالیتهای آنزیمی خاک در تناوب گندم-ذرت پیشنهاد میگردد.
- Correction
- Source
- Cite
- Save
- Machine Reading By IdeaReader
0
References
0
Citations
NaN
KQI