مقایسه کارآیی سه حشرهکش از گروههای مختلف در کنترل موریانههای زیرزمینی Microcerotermes spp.
2019
موریانهها ازجمله آفاتی هستند که سبب خسارت به محصولات کشاورزی، گیاهان جنگلی، غذای ذخیره شده و لوازم چوبی منازل میشوند. استفاده از حشرهکشهای شیمیایی، رایجترین و موثرترین راهکار کنترل موریانهها بهشمار میرود. در این تحقیق تعیین دز بهینه سه حشرهکش از سه گروه مختلف به روش سد محافظتی انجام گرفت. تیمارهای مورد بررسی در این پژوهش شامل 5/0 و 1 درصد از فرمولاسیون سوسپانسیون غلیظشده آفتکش فیپرونیل (SC 2%)، 50 گرم از فرمولاسیون گرانول آفتکش فیپرونیل (G 0.2%)، 1 درصد از آفتکش کلرپیریفوس (EC 40.8%)، 5/0 و 1 درصد از آفتکش لامبدا سای هالوترین (SC 5%)، 50 گرم ازفیپرونیل(G 0.2%) و شاهد (آب) بودند. آزمایشها در استان هرمزگان انجام شد. هر کرت آزمایشی، شامل محیط اطراف هر نخل به شعاع یک متر از سایهانداز در نظر گرفته شد و مقدار 20 لیتر محلول حشرهکش در پای هر نخل ریخته شد. در راستای ارزیابی، در اطراف هر درخت تعداد 2 عدد تلهی ردیابی نصب شد به طوریکه یکی از تلهها در داخل و تله دیگر در بیرون کرت قرار داشت. شاخص ارزیابی کنترل موریانهها، میزان مقوای خورده شده توسط موریانه در هر تله تعیین گردید. جهت تعیین طول مدت تاثیر تیمارها، بررسی تلههای 16-6 ماه بعد از تیمار ادامه یافت. دادهها به شیوه غیرپارامتریک تجزیه آماری شدند. نتایج نشان داد که تلههای خارج از کرت از لحاظ آلودگی با یکدیگر تفاوت معنیداری نداشتند. تیمار فرمولاسیون گرانول فیپرونیل با 19 تله آلوده کارآیی قابل قبولی برای کنترل موریانه ندارد. در حالیکه تیمار یک درصد از لامبدا سای هالوترین با 5 تله آلوده، بیشترین تاثیر را در کنترل موریانه در طول 6 ماه پس از تیمار داشت.
- Correction
- Source
- Cite
- Save
- Machine Reading By IdeaReader
0
References
0
Citations
NaN
KQI