Molekularne terapie celowane w niedrobnokomórkowym raku płuca
2009
Terapie celowane dzialają w sposob wybiorczy na bialka sygnalowe komorek nowotworowych,
powodując upośledzenie ich funkcji zyciowych. W niedrobnokomorkowym raku
pluca (NDRP) zastosowanie znalazly inhibitory kinaz tyrozynowych związanych z receptorem
dla naskorkowego czynnika wzrostu (EGFR): erlotynib i gefitynib. Leki te są stosowane
w zaawansowanym raku pluca jako terapia drugiego lub trzeciego rzutu po niepowodzeniu
pierwszorzutowej chemioterapii. Cetuximab jest przeciwcialem monoklonalnym
skierowanym przeciwko zewnątrzkomorkowej domenie EGFR. Natomiast bewacyzumab
jest przeciwcialem blokującym dzialanie czynnika wzrostu środblonka naczyn
(VEGF), powodując upośledzenie ukrwienia tkanki nowotworowej. Przeciwciala mogą
byc stosowane jako uzupelnienie chemioterapii oraz po jej zakonczeniu. Mediana czasu
zycia chorych na zaawansowaną postac NDRP w wyniku stosowania bewacyzumabu
wyniosla po raz pierwszy w historii leczenia tego nowotworu ponad 12 miesiecy. Istnieją
duze roznice w skuteczności omawianych lekow w zalezności od genetycznych wlaściwości
komorek nowotworowych. Obecnie najwazniejszymi badaniami molekularnymi
uzytecznymi w kwalifikacji chorych do terapii celowanych są: badanie immunohistochemiczne
w celu wykrycia ekspresji EGFR, fluorescencyjna hybrydyzacja in situ ,
za pomocą ktorej mozna wykryc amplifikacje genu dla EGFR, oraz metody genetyczne
zmierzające do określenia wystepowania mutacji EGFR i K-Ras .
- Correction
- Source
- Cite
- Save
- Machine Reading By IdeaReader
24
References
0
Citations
NaN
KQI