تبیین سازگاری زیرساخت دادههای مکانی با مأموریتهای پلیس
2019
زمینه و هدف: فناوری اطلاعات و ارتباطات با سرعت بخشیدن به فرآیند مبادله و تحلیل اطلاعات به ابزاری برای افزایش بهرهوری، کارآیی و رشد در جوامع بشری تبدیل شده است و دستیابی آسان به نتایج تجمیع انبوه دادههای تولیدشده را فراهم کرده است. در این مطالعه هدف اصلی پژوهش بررسی سازگاری «زیرساخت دادههای مکانی»[1] با مأموریتهای پلیس است. روششناسی: این پژوهش کاربردی و از نوع توصیفی - تحلیلی است که بهروش پیمایشی انجام شد. جامعه آماری این پژوهش کلیه افراد عضو هیئت علمی دانشگاه علوم انتظامی امین و نخبگان صاحب نظر ستاد فرماندهی نیروی انتظامی مرتبط با فناوری بود که درمجموع 30 نفر بودند و بهصورت سرشماری نمونهگیری انجام شد. برای جمعآوری دادهها از پرسشنامه محققساخته شامل 20 پرسش با طیف لیکرت پنج گزینهای استفاده شد. پایایی پرسشنامه با محاسبه ضریب آلفای کرونباخ، 923/0 بهدست آمد. دادهها به دو روش توصیفی و استنباطی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافتهها: در این مقاله 20 مولفه مورد بررسی قرار گرفت که اصلیترین مولفه، «بهرهمندی پلیس از زیرساخت دادههای مکانی و تجمیع بانکهای اطلاعاتی موجود در پلیس (پلیسهای تخصصی)» بود. نتایج آزمون تی تک نمونهای حاکی از آن است که «زیرساخت دادههای مکانی با مأموریتهای پلیس» سازگاری دارد؛ یعنی در سطح معناداری 05/0 فرضیه اول پژوهش تایید شد. همچنین نتایج آزمون تی تک نمونهای در سطح معناداری 05/0 فرضیه چهارم پژوهش که «نیاز به اشتراکگذاری اطلاعات زیرساخت دادههای مکانی با سایر سازمانهای دولتی وجود دارد» را تایید کرد. نتایج: نتایج پژوهش نشان داد که از چهار فرضیه مطرح شده سه فرضیه «سازگاری زیرساخت دادههای مکانی با مأموریتهای پلیس»، «نیاز به طبقهبندی اطلاعات در پلیسهای تخصصی» و «نیاز به اشتراکگذاری اطلاعات با سایر سازمانهای دولتی» تایید شد. زیرساخت دادههای مکانی در مأموریتهای پلیس میتواند با کاهش هزینه و کاهش زمان و افزایش سرعت کشف جرم، باعث ایجاد احساس امنیت و اعتماد مردم نسبت به پلیس شود. [1] Spatial Data Infrastructure (SDI)
- Correction
- Source
- Cite
- Save
- Machine Reading By IdeaReader
0
References
0
Citations
NaN
KQI